ابراهیم خدایار، رئیس انجمن علمی نقد ادبی ایران در مراسم گشایش رویداد بین‏المللی دانشگاه و محیط زیست پایدار در دانشگاه تربیت مدرس که در روزهای 21-22 آذر 1402 در دانشگاه تربیت مدرس برگزار شد، سخنرانی کرد. وی در بخشی از سخنان خود اظهار داشت: «درست از 46 سال پیش، یعنی سال 1978 که ویلیام روکرت اصطلاح نقد بوم‏گرا را درنقد ادبی طرح کرد تا اندکی بیش از یک دهه، یعنی در سال 1390 که نقد بوم‏گرا در محیط ادبی ایران مجال بروز یافت، دغدغۀ پژوهشگران مطالعات میان‏رشته‏ای به رابطۀ بین ادبیات و محیط زیست متمرکز شده است. البته این به معنی بی‏توجهی شاعران و نویسندگان جهان تا پیش از تاریخ به این پیوند نبوده و نیست». وی در ادامه افزود: « از نخستین سال‏های پیدایش ادب فارسی و دیگر ادبیات‏ها در جهان، طبیعت و محیط پیرامون آن منبع و منشأ لایزال و الهام‏بخش شاعران و نویسندگان در آفرینش متن ادبی بوده است. از سدۀ نوزدهم به این سو که بر اثر تسلط بی‏چون چرای انسان به دانش تجربی، معضلات زیست‏محیطی و تخریب آن به ابرمسائل بشر امروزی تبدیل شده است، نوع نگاه ادبیات هم در حوزۀ خلاقه و هم حوزۀ پژوهشی آن به محیط زیست تغییر یافته است». وی در ادامه با اشاره به لزوم استفاده از توان علوم انسانی برای کمک به حل این مشکل گفت: «درست است که دستکاری در فرایندی محیط‏زیستی با دانش‏های تجربی و محصولات آن شروع شده است؛ اما حل مسائل آن به تنهایی و با توسل به فنون آن امکان‏پذیر نیست. اینجاست که علوم انسانی می‏تواند ملجائی اطمینان‏بخش ‏برای این مسئله باشد تا تعادل حیاتی بر هم خورده را به آرایش و آرامش نخستین برگرداند. این آب گل‏الود و این زمین تب‏زده برای رسیدن به زلالی و آرامش به صافی عشق نیاز دارد. به قول سهراب “اب را گل نکنیم” گفتنی است دومین کارگاه بین المللی رتبه بندی سنجش سبز؛ با عنوان «دانشگاه و محیط زیست پایدار» ۲۱ آذرماه در دانشگاه تربیت مدرس آغاز به کار کرد. در این رویداد بین المللی که در قالب کارگاهی دو روزه برگزار شد، استادان و فعالان محیط زیست سخنرانی کردند. رویداد بین المللی «دانشگاه و محیط زیست پایدار»، با معرفی و تجلیل از فعالان حوزه و حامیان زیست بوم و ارايه آخرین گزارش‌ها از شورای راهبری مدیریت سبز دانشگاه تربیت مدرس، به در 22 آذر 1402 کار خود پایان داد.